2007/Oct/25

 
우리들의 사랑 (Our Love) : SUPERJUNIOR_The Second Album

 

ShortFic_ACT

 

Prologue>>http://skytvsj.exteen.com/20071016/sf-act-prologue

Chapter_1>>http://skytvsj.exteen.com/20071022/sf-act-1

 

Chapter_2


บนเครื่องบินสาย Korean Airline ได้มีสมาชิกส่วนหนึ่งของ super junior

 

ฮันกยอง และ ซีวอน กำลังเดินทางจากประเทศเกาหลีไปสู่ประเทศจีน

 

เพื่อไปโปรโมทงานและไปออกรายการที่ต้อนรับการกลับมาเยี่ยมบ้านเกิด

 

 

ของฮันกยองผู้เป็นที่รักของชาวจีนและเหล่าแฟนคลับรอคอยการกลับมาของเขา

 

 

อย่างใจจดใจจ่อ...รวมทั้งต้องรับการมาเยี่ยมเยียน ณ แผ่นดินใหญ่ของ ซีวอน

 

ผู้เป็นที่รักของชาวจีนไม่แพ้กัน..

 

 

เมื่อทั้งสองเดินทางมาได้ซักพัก ฮันกยองที่สังเกตเห็นว่าซีวอนที่นั่งอยู่ข้างๆเขานั้นยังไม่หลับ

 

เขาจึงชวนคุยเพื่อทำลายความเงียบ...

 

 

ซีวอน จากที่นั่งเหม่อๆอยู่...เจ้าของชื่อสะดุ้งเล็กน้อยแล้วจึงหันหน้าไปหารุ่นพี่ของตนด้วยความสงสัย


ครับพี่??”

 

 

นายเคยอ่านเรื่อง Way For Love มั้ย??..พอดีพี่ไปเปิดเจอในเว็บๆนึงน่ะ

 

 

หึ..ไม่อ่ะ..มันเกี่ยวกับอะไรเหรอ


มันก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นบนเครื่องบิน  แล้วทำให้คน2คนที่

 

 

พึ่งเจอกันครั้งแรกในเที่ยวบินนั้น สามารถรักกันได้ภายในเที่ยวบินเดียวน่ะ

 

 

เป็นไปได้ด้วยเหรอพี่...ผมว่าความรักมันต้องใช้เวลานานอยู่นะ ฮันกยองได้ยินดังนั้นแล้ว

 

 

จึงหันหน้ามาหารุ่นน้องของตนแล้วมองตาของอีกฝ่าย พร้อมกับเอ่ยประโยคที่

 

 

ทำให้คนฟังอย่างซีวอนถึงกับอึ้งเพราะสงสัยว่าคนพูดไม่ค่อยเป็นอย่างพี่ของเขา

 

 

จะพูดอะไรแบบนี้ออกมาได้...

 

 

ไม่หรอก..มันเกิดขึ้นได้ทุกเวลาแหล่ะ..แม้เสี้ยววินาที...เราก็สามารถรักใครซักคนได้แล้ว

...ถ้าเราคิดๆนั้นคือคนที่ใช่สำหรับเราจริงๆ

 

 

รวมถึงคนที่เล่าให้ฟังก็พลอยทำให้ผู้ฟังของตนเงียบตามไปด้วยเพราะทุกๆคนต่างนึกในใจ

 

 

เป็นเสียงเดียวกันว่า

 

 

-ไอ้คุณฮันกยองมันไปจำมาจากไหนวะ

 

ทงแฮจึงรีเพลย์ประโยคก่อนหน้าเพื่อที่จะดำเนินเรื่องต่อไป

ไม่หรอก..มันเกิดขึ้นได้ทุกเวลาแหล่ะ..แม้เสี้ยววินาที...เราก็สามารถรักใครซักคนได้แล้ว

...ถ้าเราคิดๆนั้นคือคนที่ใช่สำหรับเราจริงๆ

 

....... ผู้ฟังได้แต่มองตาผู้พูดแล้วเอาแต่เงียบ...ผู้พูดจึงเอ่ยประโยคต่อไป

 

 

เอ้อ...แล้วเชื่อมั้ยว่า ที่รักที่คู่รักคู่นั้นนั่งน่ะ...ถ้าใครได้นั่งข้างกันแล้ว

 

จะรักกันจริงๆนะ เค้าคอนเฟิร์มแล้ว

 

 

จริงอ่ะ...สายการบินไหน ลำไหนเหรอ??” ซีวอนออกจะสนอกสนใจเป็นพิเศษทันทีที่ได้ยิน

 

จึงทำให้ฮันกยองอดยิ้มไม่ได้

 

 

ลำนี้แหล่ะ~ ”

 

ห๊ะ!!...แล้ว ที่นั่งที่พี่ว่า มันอยู่ตรงไหนอ่ะ พอได้ยินดังนั้นเขาก็พยายามชะเง้อมองหา

 

 

ที่นั่งที่ว่านั้นไปรอบๆซักพักหนึ่งแล้วจึงหันกลับมาหาผู้พูดและมองรุ่นพี่ของเขา

 

 

เพื่อรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

 

 

ที่นี่แหล่ะ... ฮันกยองบอก พร้อมมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสีหน้าจริงจัง

 

ทำให้ซีวอนถึงกับใจเต้นไม่เป็นส่ำ..พร้อมกับหน้าที่เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆจึงเสหันไปอีกทาง

 

 

บะ..บ้าน่ะพี่...พี่โกหกผมแน่ๆเลยอ่ะ

 

 

ฮะฮะฮะ คนจีนเห็นดังนั้นก็ชอบใจและแอบhappyเล็กๆ

 

 

...แม้ว่ารุ่นน้องของเขาจะคิดว่าเรื่องนี้มีจริงหรือไม่ก็ตาม

 

 

..แต่เรื่องนี้ เขารู้ดี ว่ามันมีอยู่จริง...

 

 

 

 

 

 

 

พี่...

 

หืม??” ระหว่างที่ป๋ากำลังhappyอยู่ได้ไม่นาน...สิ่งที่ป๋าได้ยินต่อมาจากปากของรุ่นน้องคนสำคัญ

 

 

..ทำให้เขาอารมเปลี่ยนเป็น unhappy ไปทันที

 

 

อีกไม่นานก็จะถึงมันคริสต์มาสแล้วนะฮะ...

 

 

อ่ะ...อืม.. ฮันกยองซึมไปทันทีเพราะเขารู้ดีว้าเมื่อซีวอนเอ่ยคำว่าคริสต์มาสออกมาทีไร

 

 

..ก็รู้และจำได้จนขึ้นใจเลยว่า...วันนั้นจะเป็นวันที่รุ่นน้องของเขาคนนี้จะไปสารภาพรักกับใครซักคน

 

 

...ที่น้องของเค้าแอบชอบมานาน...แล้วหัวใจของเขา...ก็จะ...

 

 

พี่อยากให้มันมาถึงเร็วๆมั้ย??” ซีวอนถามฮันกยองด้วยสีหน้า happy

 

 

 ...ทำให้ป๋ารู้สึกเจ็บจี๊ดๆมากกว่าเดิม

 

 

ปกติก็อยากนะ...แต่ปีนี้..... ด้วยความที่ไม่อยากตอบออกไปเขาจึงแกล้งทำเป็นหลับเพื่อตัดปัญหา

 

 

...และได้แต่แอบด่าตัวเองอยู่ในใจ

 

 

-ไอ้อาการที่ไม่ค่อยพูดและพูดไม่เป็นของเขานี่มันน่าโมโหจริงๆ!!-

 

 

มัยอ่ะ...ไม่อยากเหรอ... ซีวอนรอคำตอบของคนข้างๆซักพัก แต่เห็นเงียบไปพักใหญ่

 

 

จึงหันมาหาแต่เห็นว่ามังกรหลับไปซะแล้ว...

 

 

อ้าว...หลับซะแล้ว ซีวอนอมยิ้มเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าคนข้างๆหลับแล้ว

 

เขาจึงพักผ่อนตามโดยใช้ไหล่ของฮันกยองเป็นหมอน...แล้วหลับไป

 

 

เมื่อเวลาผ่านไปซักพัก ฮันกยองก็ลืมตาขึ้น มองไปที่ซีวอน ด้วยความที่ไม่แน่ใจว่า

 

คนข้างๆเขาจะหลับสนิทดีรึยัง เขาจึงพึมพำเบาๆตอบเป็นภาษาจีนออกไป

 

 

..แปลและจับใจความได้ว่า

 

 

ปีนี้ที่ชั้นไม่อยากให้วันคริสต์มาสมาถึงก็เพราะ...

 

 

...ชั้นไม่อยากเสียนายไป...

 

‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡

TBC*

 

2007/Oct/22


우리들의 사랑 (Our Love) : SUPERJUNIOR_The Second Album

ShortFic_ACT

 

Prologue>>http://skytvsj.exteen.com/20071016/sf-act-prologue

Chapter_1

เอาล่ะ~...พักได้!!” เสียงสวรรค์จากโปรดิวเซอร์ดังขึ้นทำให้สมาชิกทุกคนต่างก็แยกย้าย

 

กันไปพักเพื่อให้หายเหนื่อยชั่วคราวก่อนที่จะลุยงานอีกครั้งในอีก30นาทีข้างหน้า

เฮ้อ~...หิวจัง!! มีรัยกินมั่งเนี่ย...ดั่งสวรรค์ประธานพร ชินดงและเหล่าลิงบางส่วน

 

ต่างวิ่งหาน้ำหาท่าหาเรือหาของกินกันอย่างไม่เกรงใจใคร...บ้างก็นอนพัก

 

...บ้างก้ออ่านหนังสือ...บ้างก็มีเรื่องให้คิดจนไม่เป็นอันทำอะไร...บ้างก็เป็นเอ๋อไม่หาย


พี่ทงแฮ...เดี๋ยวผมไปห้องน้ำก่อนนะ... ซีวอนบอกรุ่นพี่ร่วมวงก่อนที่จะเดินไปยังเป้าหมาย

 

...รุ่นพี่ตัวเล็กตอบรับตามปกติแต่ได้ทิ้งท้ายประโยคๆหนึ่งไว้จึงทำให้รุ่นน้องหันกลับมาฟัง

 

อืม...ไปเถอะซีวอน...เอ้อนี่...ไม่ต้องคิดมากนะ...เค้าก็แค่...แสดงออกไม่เก่งเท่านั้นแหล่ะ

 

...นาย...รู้ดีที่สุดไม่ใช่รึงัย


ครับพี่ซีวอนยิ้มให้ทงแฮอย่างเศร้าๆแล้วหันกลับไปยังเป้าหมายเดิม...ฮันกยองที่สังเกตเห็นว่า

 

รุ่นน้องคนสำคัญกำลังเดินไปคนเดียวจึงรีบลุกขึ้นอย่างรีบร้อนเพื่อไปคุยกันให้รู้เรื่องเสียที

 

...ด้วยความสงสัยว่าไอ้มังกือมันจะรีบร้อนไปไหน...คนที่นั่งข้างๆจึงเอ่ยปากถาม


ฮัน!!...ไปไหนน่ะ คังอินอดเป็นห่วงไม่ได้...เพราะสังเกตอาการของป๋าตั้งแต่ที่

 

หงายหลังยันพักแล้ว...ดูท่าจะยังไม่หายดีแน่ๆ...แต่ก็ปล่อยไป..เพราะเขารอเวลารวมพล

 

ก่อนที่จะเริ่มปฏิบัติการในอีกไม่กี่นาที


ห้องน้ำ...ฮันกยองตอบแล้วค่อยๆเคลื่อนย้ายตัวเองไป...เขาเดินเซๆเล็กน้อย...

 

แสดงให้เห็นว่ายังไม่หายดีจริง...และยืนยันได้ด้วยการที่เขาเดินไปสะดุดขาเก้าอี้ของสตาฟอีก

 

เจ้าหมีที่จับตาดูอยู่นั้นส่ายหัวอย่างเอือมระอา...


- มันจะไปถึงห้องน้ำมั้ยเนี่ย

 


อ้าว...ทงแฮ...แล้วซีวอนล่ะอีทึกถามเสียงค่อนข้างดัง ทำให้สมาชิกที่เหลือหันมามอง

 

...เป็นสัญญาณที่บอกให้รู้ว่า...ปฏิบัติการได้เริ่มขึ้นแล้ววววว


เอ่อ...ไปห้องน้ำแหน่ะ...มัยเหรอ??” เมื่อสัญญาณดังปุ๊บ คังอิน อึนฮยอก ชินดง ซองมิน

 

ต่างมองหน้ากันแล้วก็ทยอยลุกขึ้นเดินไปทางห้องน้ำทันที...

 

เปล่าหรอก...ว่าแต่..ถามรัยหน่อยสิ ฮีชอลกับอีทึกเดินเข้าไปใกล้ทงแฮมากขึ้น

 

และที่เหลือคือ เรียววุคกับเยซองที่ทำเป็นว่าอ่านหนังสือด้วยกันอยู่ก็กระเถิบเข้ามาใกล้ๆ 

 

คยูฮยอนทำเนียนเดินมาหลับในระยะที่พอจะได้ยิน คิบอมก็ทำเป็นเดินมาดื่มน้ำใกล้ๆ...

 

-          เพื่อเรื่องชาวบ้าน...พวกเราสามารถถถถถ...


ระหว่าง2คนนั้นเกิดอะไรขึ้นเหรอ??” อีทึกถามขึ้นทำให้ด๊องแอบงงเล็กน้อย

 

...2คนไหนวะ...


ฮันกยองกับซีวอนน่ะคือ...เค้ามีปัญหาอะไรกันแน่ ฮีชอลขยายความ...

 

ทำให้ทงแฮเข้าใจว่าพวกพี่ๆอยากรู้อะไร...แต่น้องด๊องของพวกเราแอบเล่นตัว

 

จึงแกล้งทำเป็นลำบากใจว่าจะบอกดีรึไม่บอกดี


เอ่อ...ซีวอน...เอ่อ...แบบว่า...กับพี่ฮันกยอง...คือ


ฮันกยองน่ะไปปล้ำซี..”อาการเล่นตัวของทงแฮทำให้พี่ใหญ่ของวงเริ่มหงุดหงิด

 

จึงจะถามออกไปตรงๆซะเลยแต่ฮีชอลกลับ..


ซีวอนมันฟันไอ้มังกือแล้วทิ้งรึงัย!!!” โอ้ววว เจ๊ประชดดดดด ซะ


ปั่ก!!...ตึง!!...พรวด!!” อีทึก...ทงแฮ...อ้าปากค้าง

 

บวกกับอีก4คนที่แอบฟังอยู่ช๊อคกันไปเป็นแถบๆ


(เยซองกับเรียววุคปล่อยหนังสือที่ถืออยู่พร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย)


(คยูฮยอนสะดุ้งจนตกเก้าอี้)


(คิบอมผู้ที่สงบที่สุดยังพ่นน้ำออกมาได้ดั่ง
Water Screen)


ทุกๆคนต่างนึกในใจ
เจ๊....คิดได้นะ...


บอกมาเลยด๊อง...ว่ามันเป็นงัยมางัยแน่...ชั้นขอแบบละเอียดเลยด้วย


เฮ้อ....โอเคๆถึงซีวอนจะบอกว่าอย่าให้ทุกคนรู้...แต่ถึงยังงัยผมก็ปิดทุกคนไม่ได้อยู่ดี.....


คือเรื่องมันเป็นอย่างงี้~” ทุกๆคนที่แอบดักฟังต่างก็ลากเก้าอี้มาตั้ง


ก็อาทิตย์ที่ซีวอนกับพี่ฮันกยองจะต้องไปโปรโมทงานที่จีนน่ะจำได้มะทุกคนพยักหน้า

 

เหตุการณ์มันเริ่มจากตรงนั้นแหล่ะ ทำให้2อาทิตย์ที่ผ่านมาทั้ง2คนก็เป็นอย่างที่เห็น


โอ๊ยยยยย ด๊อง...อย่าลีลาเด่ะ...เจ๊อยากรู้ใจจะขาดแล้ว!!”


อืมมม....เล่ามาๆๆทุกคนที่อยากรู้(เรื่องชาวบ้าน)ก็ช่วยกันสมทบ


คือ...ซีวอนเล่าให้ฟังว่างี้....

 

-จริงๆผมก็คันปากจะตายไม่รู้รึงัย-

‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡

 

TBC*

edit @ 22 Oct 2007 22:49:07 by ||A.M.M||แ*อ้*ม||

2007/Oct/16


[ShortFic] 16.10.07

Title : ACT
pairing : HanGeng x SiWon
Author : TaEJiN
rating : ???

TALK
ShortFicเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราเผยแพร่สู่สาธารณะเป็นครั้งแรก
ภาษาและการเรียบเรียงคำอาจจะสับสนไปบ้าง
ถ้ามีข้อผิดพลาดตรงไหนก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ
**ผู้ที่รับ
Yไม่ได้กรุณาปิดหน้าต่างนี้ไปทันที**


Prologue 


- สวัสดีครับ ผม ชเว ซีวอน ..แล้วคุณล่ะ


- คุณเป็นคนจีนเหรอ ??-


- อ้าว พี่เกิดวันที่ 9 ก.พ. เหรอ ผมเกิด 10 ก.พ.ล่ะใกล้กันเลย~ -


- พี่ ภาษาเกาหลีของพี่ดีขึ้นมากเลยนะ  -


- ผมคงต้องขอให้พี่ช่วยเรื่องภาษาจีนบ้าง ดังนั้นผมจะช่วยเรื่องภาษาเกาหลีของพี่เต็มที่เลย  
ไม่เข้าใจตรงไหนถามได้ตลอดเวลาเลยนะฮะ


- ไม่ใช่ครับพี่..เขียนผิดแล้ว...ต้องเขียนอย่างงี้ตะหาก -

- พี่...ภาษาจีนตัวนี้มันอ่านว่างัยอ่ะ


- พี่ ข้าวผัดอีกแล้วเหรอ


- พี่เคยไปภูเก็ตด้วยเหรอ..อิจฉาอ่ะ..ผมอยากไปบ้างจัง


- ในวง...ผมสนิทกับพี่เค้าที่สุดครับ...ผมชอบให้พี่เค้าสอนภาษาจีนให้ ผมพูดภาษาจีนกับเค้า
 เค้าก็จะตอบกลับเป็นภาษาเกาหลี สนุกดีครับ  ช่วยกันฝึกภาษา


- พี่..ผมมีอะรัยจะบอกพี่แหล่ะ...ผมบอกพี่คนแรกเลยนะ...


- ผมไปชอบคนๆนึงเข้าล่ะ - 


- แต่ผมไม่กล้าบอกเค้า..ผมกลัวเค้าจะเกลียดผมแล้วความสัมพันธ์ของผมกับเค้าก็อาจจะไม่เหมือนเดิม -


 - คริสต์มาสปีนี้แหล่ะ...ผมจะบอกกับเค้า...พี่ว่าดีมั้ย


- ห๊ะ...พวกพี่ๆสื่อมวลชนคิดว่าผมกับพี่เค้าเป็นแฟนกันเนี่ยนะ... -


- ฮะฮะ...เป็นไปไม่ได้หรอกครับ..เราเป็นแค่พี่น้องกันเท่านั้นครับ...จริงมั้ยครับพี่…-


- พี่ครับ...เรื่องการแสดง..พยายามเข้านะฮะ -


- ผมเชื่อว่าพี่ทำได้...ผมเชื่อครับพี่ -


- พี่... -

พี่ฮันกยอง!!”

ฮันกยอง!!”

หืม??” คนที่ถูกเรียกชื่อค่อยๆลืมตาขึ้นมา...พยุงตัวเองขึ้นแล้วมองสมาชิกในวงบางส่วนอย่าง งงๆ

เป็นยังงัยบ้าง??” อีทึก..หัวหน้าวงถามอาการของคนตรงหน้าอย่างเป็นห่วง..แต่

อะไร??” เจ๊ได้ยินคำตอบของฮันกยองแล้วเครียดดดดด...-เออ..ต้องให้ชั้นอธิบายใช่มั้ยเนี่ยยยย-

ปัดโถ่เว้ย!!..ก็แกโดนศอกไอ้หมีกระแทกหน้าตอนถ่ายPVจนหงายหลังสลบไปน่ะสิ...จำไม่ได้เรอะ!!??”

”...” ป๋าไม่ตอบอะไร...ได้แต่เบนสายตาไปทางที่ซีวอนเพื่อนรุ่นน้องที่นั่งอยู่ห่างออกไป  

ด้วยอาการที่เศร้าๆเหงาๆพิกล...จนเกาหลีมุงเริ่มแปลกใจ...และเริ่มซีดกับปฏิกิริยาโต้ตอบของป๋า

- มันจะเป็นรัยมากกกกกกป่ะเนี่ย

เฮ้ย!!..เอาไอ้มังกือนี่ไปส่งร.พ.ที...มันเป็นเอ๋อไปแล้ววววว!!” เจ๊เป็นกรี๊ดดดด..

เฮ้...ฮันกยอง...เป็นไรมากมั้ยอีทึกเห็นท่าสุดที่รัก??ของตัวเองจะโวยวายมากกว่าเดิม

เลยถามอีกทีเพื่อความชัวร์
คือ..ขี้เกียดได้ยินเจ๊แผดเสียงน่ะ...ไม่ใช่รัยหรอก -

ไม่เป็นไรอ่ะ...ขอไปพักหน่อยละกันป๋าสะบัดหัวแล้วค่อยๆลุกขึ้นไปหาที่นั่ง...ตัวต้นเหตุเลยไปเทคแคร์


โทดทีนะ” -หมีไม่ตั้งใจจริงๆๆๆค๊าฟ...-

อืม..ไม่เปนรัยป๋ายิ้มให้หมีเล็กน้อยแล้วจึงพาตนเองไปนั่งพักเพื่อให้คลายจากอาการมึนหัว


‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡

พอสมาชิกเห็นว่าคังอินพาฮันกยองไปพักเรียบร้อยแล้ว...ก็เริ่มจับกลุ่มคุยกันทันที


พวกพี่ๆรู้สึกมั้ยว่า...2อาทิตย์มานี่...พี่เค้าดูเปลี่ยนไปอึนฮยอก..เริ่มเปิดประเด็นที่ค้างคาใจมานาน

อีกคนนึงก็เปลี่ยนไปนะ...โน่นไงเยซองที่สังเกตความผิดปกติของอีกคนได้จึงโบ้ยหน้าไปทางซีวอน

ที่ออกแนวเหม่อๆที่กำลังนั่งคุยอยู่กับทงแฮให้กับผู้ร่วมประชุม

เมื่อกี๊ที่พี่ฮันกยองล้มลงไปน่ะ...พวกนายเห็นกันมั้ย...ซีวอนน่ะซองมินที่สังเกตได้อีกคนจึงพูดมั่ง..

นั่นสิ...เมื่อกี๊เจ้านั่นวิ่งมาดูเป็นคนแรกเลยนะ...แต่ซักพักก็เดินหนีไปเฉย...ชิงดงพูดต่อ

ช่าย...แถมช่วงนี้น่ะนะ...เจ้านั่นก็หันไปติดทงแฮแทนฮันกยองซะงั้นอีทึกพูดเสริม

มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆระหว่างเจ้า2ตัวนั่นเจ๊ซินฟันธง...ผู้เข้าร่วมประชุมพยักหน้าเห็นด้วย  

..เพราะความสัมพันธ์ที่แปลกไปของ2คนนี้มันไปกระตุกต่อมของทุกๆคนในวงอย่างแรง...

...ทุกๆคนที่ร่วมประชุมต่างมองหน้ากันและเป็นอันรู้กันดีว่า...

อย่างงี้ต้องสืบ!!!”

‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡
TBC*

edit @ 22 Oct 2007 20:08:58 by ||A.M.M||แ*อ้*ม||