Chapter_1>>http://skytvsj.exteen.com/20071022/sf-act-1
Chapter_2>>http://skytvsj.exteen.com/20071025/sf-act-2
Chapter_3>> http://skytvsj.exteen.com/20071115/sf-act-3
ออกแนวNCนะ..รับมะล่ายก็รอตอนต่อไปละกาน -*-
Chapter_4
พอหลังจากอัดรายการและถ่ายรูปร่วมกับแฟนเพลงและสื่อมวลชนเสร็จจนดึกนั้น ทางโปรดิวเซอร์
ทีมงาน และศิลปินต่างพากันไปเลี้ยงฉลองกันที่บาร์ในโรงแรมที่พัก...ทางทีมงานสังเกตเห็นว่า
บรรยากาศระหว่าง 2หนุ่มดูแปลกๆไป...เลยจัดไวน์และเบียร์ให้ชีวอนและฮันกยองได้ดื่ม
เผื่อว่าอะไรๆมันจะได้ดีขึ้นบ้าง
ทีมงานคนหนึ่งยื่นเครื่องดื่มให้ชีวอน..เขากล่าวขอบคุณพร้อมกับยิ้มเล็กน้อยและนั่งดื่มไปเรื่อยๆ..
ฝ่ายฮันกยองที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามรุ่นน้องของเขา..ทีมงานอีกคนก็ยื่นเครื่องดื่มให้เช่นกัน
..ฮันกยองก็รับมาแต่โดยดี..เขาจ้องมองเครื่องดื่มนั้นซักพักด้วยสีหน้าเคร่งเครียด..และเอาแต่ด่าตัวเองอยู่ในใจ..
-พูดตอกย้ำตัวเองทำไมวะเรา..บ้าจริง!!..พี่น้อง..เกลียดคำนี้ชะมัด..-
เขาเหลือบมองรุ่นน้องของเขาแว่บนึง..ก่อนที่จะดื่มน้ำสีอำพันนั้นทีเดียวหมดแก้ว!!!
...แล้วขอให้ทีมงานสั่ง เครื่องดื่มเพิ่มอีก...แล้วนั่งดื่มแบบnon-stop...แป๊บเดียวป๋าก็ฟาดไปทีเดียวถึง3ขวด!!!
...ทำเอาคนรอบ ข้างรวมอึ้งกันไปเลยทีเดียว..โดยเฉพาะชีวอนที่ตกใจไม่แพ้กัน
..เพราะเขารู้ดีว่าพี่ของเขาปกติไม่ดื่มมากขนาดนี้
เมื่องานเลี้ยงเลิก..ทุกๆคนก็ทยอยกันไปพักผ่อน..ทีมงานบางส่วนเห็นว่าป๋าเมาจัดจึงถามชีวอนว่า..
“จะให้ผมช่วยพยุงฮันกยองไปส่งที่ห้องให้มั้ย”
“ขอบคุณมากนะครับ..แต่ไม่เป็นไรครับ..ผมพาพี่เขาขึ้นห้องไปเองได้ฮะ..ไปพักผ่อนกันเถอะครับ”
ชีวอนยิ้มและขอบคุณทีมงานสำหรับน้ำใจ...ทีมงานพยักหน้าเล็กน้อยแล้วจึงเดินกลับไปยังห้องพักของตน
หลังจากที่ทีมงานเดินไปซักพักแล้ว ชีวอนจึงพยายามปลุกฮันกยองเพื่อที่จะได้ขึ้นไปพักผ่อน
“ป่ะพี่...ขึ้นกันได้แล้ว” ชีวอนช่วยพยุงฮันกยองขึ้นมาแล้วเดินไปเรื่อยๆ..ระหว่างนั้นป๋าก็บ่นออกมา
เป็นภาษาจีนชุดใหญ่ จนขนาดชีวอนยังจับใจความไม่ได้ -*-
...แต่พอซักพักที่ชีวอนพาฮันกยองเข้ามา ในลิฟต์แล้ว..เขาก็ได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายพูดได้ชัดขึ้น
“ถ้าเป็นไปได้...ชั้น...ไม่...นะ”
“หือ...อะไรนะพี่” ชีวอนพยายามฟัง..เผื่อว่าป๋าจะพูดอะไรออกมาอีก...แล้วลิฟต์ก็ขึ้นมาถึงชั้นที่ทั้งสองพักพอดี
...เขาจึงพาฮันกยองเดินไปตามทางเรื่อยๆซึ่งในระหว่างนั้นพี่ของเขาก็ไม่พูดอะไรออกมาอีก
...แต่พอมาถึงหน้าห้องพัก..ป๋าก็พูดบางอย่างออกมา..ทำให้ชีวอนถึงยีนนิ่งไปเป็นนาที
“พี่...น้อง...กับนาย...”
“เฮ้อ...ไม่ต้องย้ำนักก็ได้ว่าเป็นแค่พี่น้องน่ะ” ชีวอนเปิดประตูห้องเข้าไปแล้วจัดให้ป๋านอนลงบนเตียง
ส่วนตัวเขาเองก็นั่งลงบนเตียงนั้นแล้วจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าที่ทั้งเจ็บและเศร้า..
“ถึงพี่จะไม่คิดอะไร..แต่ผมเจ็บจะตายอยู่แล้ว...ฮึก!...พี่รู้มั้ยว่าผมอึดอัดแค่ไหน
...ผมเร่งให้วันคริสต์มาสมาถึงเร็วๆเพราะอะไร...พี่รู้รึเปล่า...” ในที่สุดความอดทนของเขาก็หมดลง
..ปล่อยให้น้ำตา..ค่อยๆ ไหลลงมาอาบแก้มอย่างช้าๆ...เขาปาดน้ำตาออกไปแล้วค่อยๆก้มลงไป
หาคนที่นอนอยู่..ในระยะที่ ใกล้มากๆ...อยู่ดีๆฝ่ายที่นอนอยู่บนเตียงก็ลืมตาขึ้นมา!!
...ทำให้ชีวอนตกใจและพยายามจะลุกหนี แต่ฮันกยองคว้ามือชีวอนไว้ได้
..แล้วพึมพำออกมาเป็นภาษาจีนอีกครั้ง..
“อืม...ชีวอน”
“ฮะพี่...” ความที่ยังตกใจไม่หาย ทำอะไรไม่ถูก และขยับไปไหนไม่ได้ ทำให้ชีวอน
ต้องฟังประโยคต่อไป ที่ฮันกยองจะพูดออกมา...แล้วคำพูดนี้มันก็ทำให้เขาหน้าร้อนผ่าวทันที!!
...
….
…..
“ถ้าเป็นไปได้...ชั้นก็ไม่อยากจะเป็นแค่พี่น้องกับนายหรอกนะ”
ฮันกยองพูดพร้อมกับค่อยๆดึงให้ ชีวอนเข้ามาใกล้ๆจนจมูกของเขาและอีกฝ่ายแทบจะชนกัน
...แล้วก็นำริมฝีปากของตนประกบเข้ากับริม ฝีปากของอีกฝ่ายอย่างช้าๆและนุ่มนวล
..จากนั้นเขาก็ดันตัวเองขึ้นและกดอีกฝ่ายให้นอนลงอย่างช้าๆ
..แล้วมอบจูบที่นุ่มนวลและเต็มไปด้วยความหวาน..ซ้ำๆ..อยู่อย่างนั้น
..และเมื่อรู้สึกว่าคนข้างล่างเริ่ม ขาดอากาศจึงปล่อยให้อีกฝ่ายได้หายใจ
..แต่เมื่อเขาได้มองใบหน้าของอีกฝ่ายดีๆแล้ว..กลับเห็นว่า ร่างข้างใต้..กำลังร้องไห้..
“ร้องไห้ทำไม..” ฮันกยองขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่จะปาดน้ำตาให้..และรอฟังคำตอบของอีกฝ่าย
“ก็แค่ดีใจ...ที่พี่...คิดแบบเดียวกับผม” ชีวอนยิ้มให้ฮันกยอง ก่อนที่จะโอบกอดคนข้างบนไว้
แล้วมอบจูบที่เต็มไปด้วยความรักให้อีกฝ่าย...ฮันกยองก็รับไว้ด้วยความเต็มใจ
...เขาค่อยๆจูบไล่ไปตามใบหน้าของ ร่างข้างใต้..ตั้งแต่หน้าผาก..จมูกโด่งสวย..แก้ม..
ใบหู..ริมฝีปาก..จนถึงปลายคาง.. เมื่อไล่มาจนถึงซอกคอขาวและมีกลิ่นหอมอ่อนๆของอีกฝ่าย
..ระหว่างนั้นฮันกยองก็จัดการถอดเสื้อกี๊กสีดำของอีกฝ่ายและปลดเนคไทสีดำสนิทออกไปอย่างช้าๆ
...เขาผละออกจากซอกคอของคนข้างล่าง แล้วดันตัวขึ้นคร่อมเพิ่อที่จะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาว
ของร่างตรงหน้าออกทีละเม็ดๆจนเผยให้เห็นแผงอกขาวเนียนและกล้ามเนื้อที่แข็งแรง
ผิดกับรูปร่างที่ค่อนข้างผอมและของเจ้าตัว...ระหว่างที่เขากำลังจัดการกับเสื้อเชิ้ตสีดำของตัวเองนั้น
..ชีวอนก็ค่อยๆยื่นมือมาจับมือของเขา..สบตาเขาแล้วค่อยๆพูดออกมาเบาๆพร้อมกับ
อาการเขินอายที่ป๋าคิดว่ามันน่ารักน่ากดสุดๆ!!...
“ผม..ถอดให้” ฮันกยองตอบรับโดยการจูบที่ขมับของอีกฝ่ายและรอให้ร่างข้างใต้
จัดการกับเสื้อเชิ้ตของเขาตามใจชอบ
ฝ่ายชีวอนก็ค่อยๆปลดกระดุมของอีกฝ่ายทีละเม็ดๆ...และถอดมันออกไป
..จนเผยให้เห็นแผงอก ที่แข็งแกร่งพอๆกัน..พอได้สัมผัสก็ทำให้รู้ว่า
..แม้ว่าพี่ชายของเขาดูเหมือนจะตัวเล็กกว่าเขานิดนึงก็เถอะ..
แต่จริงๆแล้ว..อีกฝ่ายตัวใหญ่กว่าเขาเล็กน้อย..และดูแข็งแรงมากกว่าเขาเสียอีก!!...
“อ๊ะ..ขอโทษฮะ” ชีวอนเอาแต่จ้องมองและลูบๆคลำๆร่างที่คร่อมตัวเองอยู่มาได้ซักพักแล้ว..
โดยที่ไม่รู้สึกตัวเลยว่า..เข็มขัดเส้นใหญ่และกางเกงผ้าสีดำเนื้อดีที่เค้าใส่อยู่นั้น..
ถูกถอดออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้.. พอรู้สึกตัวและสังเกตตัวเองอีกที...
ใบหน้าก็เกิดร้อนผ่าวขึ้นมาอีกรอบ..
“ต่อละนะ..ชีวอน”
“...ฮะ??” ยังไม่ทันที่ชีวอนจะเอ่ยอะไรออกมา..ฮันกยองก็เป็นฝ่ายเริ่มบรรเลงเพลงท่อนต่อไปทันที
บทเพลงคราวนี้เต็มไปด้วยความเร่าร้อน..แต่ก็ปนไปด้วยความอ่อนหวาน
..จนทำให้อีกฝ่ายเคลิบเคลิ้ม และรู้สึกดี..จนครางออกมาอย่างน่ารัก..
“อืม..พี่ฮัน...”
“เวลานายอยู่กับชั้น..ขอแค่..ฮันกยอง..ได้มั้ย” เขาเงยหน้าขึ้นมาจากส่วนที่กำลังปรนเปรอให้อีกฝ่ายอยู่
และเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่แหบพร่า..สบตากับอีกฝ่ายที่เค้าหลงรักและคลั่งไคล้เป็นที่สุด
..และหันกลับไป มอบความรักต่อ..เพื่อให้อีกฝ่ายพูดสิ่งที่เค้าต้องการที่จะได้ยินออกมา..
“อ๊ะ...ฮะ...ฮันกยอง...” เสียงที่เอ่ยออกมานั้นทำให้เขาพอใจเป็นที่สุด..เขาถอนริมฝีปากของเขาออก
จากส่วนอ่อนไหวของอีกฝ่ายและถอนนิ้วเรียวสวยที่เข้าไปสำรวจในช่องทางของร่างข้างใต้ออก
..เขาแทรกตัว เข้าไประหว่างกลางของคนที่เขารัก..และได้กระซิบบอกร่างที่สวยงามข้างใต้เขา
ให้รับรู้เบาๆ...ก่อนที่เขาจะมอบความรักให้อีกฝ่าย..อย่างเต็มที่
..และก่อนที่บทเพลงชุดใหญ่อันไพเราะ..จะดังกระหึ่ม..ไปทั้งคืน..
“ชั้นขอนะ...”
…
……
……..
…………
……………
“STOP!!!!”
อีทึกและฮีชอล พี่ใหญ่ของวงต่างก็ร่วมด้วยช่วยกันแหกปากบอกให้ทงเฮหยุด..หลังจากที่
เห็นน้องๆทั้ง4ฟังทงเฮเล่าไปเรื่อยๆ..แล้วทำหน้าเคลิ้ม..ทำหน้าหื่น..อ้าปากค้างและน้ำลายยืดกันอยู่..
-คยูฮยอน..เยซอง..เรียววุค..คิบอม..ตามลำดับ-
คิบอมรู้สึกตัวเป็นคนแรก...และเมื่อเขาปาดน้ำลายของตนเองออกไปแล้ว
..จึงเอ่ยออกมาด้วยความเสียดายอย่างที่สุด!!
“อ้าว!!...หยุดมัยอ่ะพี่...จะเข้าได้เข้าเข็มอยู่แล้วเชียว ”
“เอาน่า...เอาเป็นว่ารู้ละกันว่าหลังจากนี้คืออะไร..อ่ะ..ทงเฮ..ต่อเลยๆๆ”
“โห่...” 4ลิงเสียดาย..2ตัวแม่สะใจ..1คนเล่า..เม๊าท์ต่ออย่างมัน -*-
‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡‡
TBC*
edit @ 13 Mar 2008 17:46:41 by ||A.M.M||แ*อ้*ม||
